printlogo


نگاهی به نمایشنامه «قانون پیران یا راهی نو برای خشنود کردن‌تان»
آزمون فضیلت

گروه ادب و هنر| شارل دو مونتسکیو (۱۷۵۵-۱۶۸۹) برای نگارش «روح القوانین» 20سال بلاانقطاع عرق جبین ریخت تا توانست مفهوم «حق» و «قانون» را واکاوی کند. او می‌گوید: «آزادی سیاسی این نیست که هرکس هر چه دلش می‌خواهد بکند. آزادی عبارت از این است که انسان حق داشته باشد هر کاری را که قانون اجازه داده و می‌دهد بکند و آنچه قانون منع کرده و صلاح او نیست مجبور به انجام آن نشود. » با این مقدمه روشن می‌شود که قانون امری عقلانی و بسیار حیاتی برای زندگی اجتماعی است. نمایشنامه «قانون پیران یا راهی نو برای خشنود کردنتان» را تامس میدلتون (-۱۶۲۷ ۱۵۸۰)، ویلیام رولی (۱۶۲۶-۱۵۸۵) و فیلیپ مسینجر (۱۶۴۰-۱۵۸۳) از نویسندگان عصر جیمز ادبیات انگلستان به رشته تحریر درآورده‌اند. این دو در کنار بن جانسون و جان فلچر تجربیات اجرایی موفقی را پشت سر گذاشته‌اند. تامس میدلتون تجربه نوشتن چندین نمایشنامه مستقل موفق را دارد و ویلیام رولی نیز در کنار حرفه بازیگری خود دست به نگارش نمایشنامه در کنار دیگر نویسندگان می‌زد. تی اس الیوت، نویسنده و منتقد مشهور انگلیسی در قرن بیستم بسیار به نوشته‌های میدلتون پرداخته است و نظر مثبتی به آنها داشته است. در حال حاضر «کولی اسپانیانی»، «نبردی عادلانه»، «بچه پری» و «قانون پیران» آثار مشترک میدلتون و رولی در حال نگارش و اجرا هستند. میدلتون از معدود نویسندگان دوران جیمز است که چه در زمینه تراژدی و چه در زمینه کمدی موفق عمل کرده و در کنار ویلیام شکسپیر افسانه‌ای قرار می‌گیرد. البته ژانرهای مختلفی که میدلتون در آنها دست به قلم برده بسیار است. از این میان دو ژانر فرعی «کمدی شهری» و «تاریخی»  مورد توجه او بوده‌اند. تراژدی «دمدمی»، کمدی «شهری» و «زنان بر حذر باشید زنان» از جمله مورد توجه‌ترین آثار این نویسنده در زمان خودش است. از سوی دیگر میدلتون هیچ‌گاه مانند شکسپیر و فلچر با یک کمپانی خاص همکاری نکرده و در واقع یک نویسنده آزاد بوده است. اما «قانون پیران» درباره چیست؟ و چه نکته‌های اساسی‌ای دارد؟ کارشناسان این نمایشنامه را در ژانر «تراژی‌-کمدی» قرار داده‌اند و تاریخ چاپ اول آن را در سال ۱۶۵۶ می‌دانند.
این نمایشنامه از پنج پرده تشکیل شده است که گویا جان مسینجر تنها در پرده پنجم دست به قلم شده است. مساله اصلی نمایشنامه بر پایه تصویب قانون عجیبی در مورد پیران است که عده‌ای فرصت‌طلب را شاد و عده‌ای دیگر را نگران کرده است.
قانون به این گونه است که هر مرد ۸۰ و هر زن ۶۰ ساله را باید از یک صخره به دریا پرتاب کرد و عمر آنها را به اتمام رساند و کار طبیعت را زودتر به ثمر رساند.


Page Generated in 0/0108 sec