فرهیختگان: آثار ارنست همینگوی دوباره در ایران ترجمه میشوند تا نسل تازه كتابخوان ایرانی با ترجمه تازهای از آثار این نویسنده روبهرو شوند و نسلهای قدیمیتر هم بازخوانی دوبارهای از داستانهای این نویسنده آمریكایی داشته باشند. اسدالله امرایی، نجف دریابندری، مهدی غبرایی، نازی عظیما و شاهین بازیل، مترجمان ایرانیای هستند كه در این پروژه تازه، نگاهی دوباره به آثار این نویسنده میاندازند تا كتابهای او دوباره توسط نشر افق منتشر شود.
اسدلله امرایی از روزهایی میگوید كه حدود سه سال پیش، اولین جرقههای شروع این پروژه زده شد و از امروز كه دو كتاب این نویسنده آماده انتشار هستند؛ كتابهای «مردان بدون زنان» با ترجمه امرایی و «پیرمرد و دریا» با ترجمه نازی عظیما. امرایی درباره دلیل اصلی این حركت و نگاه دوباره به آثار همینگوی میگوید: «ارنست همینگوی یكی از سردمداران ادبیات آمریكا است. همینگوی آغازگر راهی است كه بعدها در ادبیات آمریكا توسط نویسندگانی نظیر ریموند كارور ادامه پیدا كرد. بسیاری از آثار این نویسنده در دنیا خوانده شده است و مترجمان ایرانی هم تا آنجایی كه توانستهاند به آثار این نویسنده پرداختهاند اما به نظرم حیف بود كه به همین ترجمههای مانده در كتابفروشیها از او قناعت كنیم و نخواهیم كه نگاهی دوباره به او بیندازیم.» امرایی كتاب «مردان بدون زنان» را در سالهای اول دهه ۷۰ ترجمه كرده است، از همان زمان تا امروز هم این كتاب و بقیه آثار همینگوی در بازار كتاب ایران وجود دارد؛ آثاری كه توسط مترجمهای خوبی مثل نجف دریابندری و... ترجمه شده است. اما امرایی معتقد است ارنست همینگوی نویسندهای است كه باید او را از نو شناخت و نباید در حقش كوتاهی كرد. این پروژه بزرگترین دلیل برای كوتاهی نكردن در حق همینگوی است و در كنار تمام اینها ترجمههای قدیمی دوباره به زبان امروز بازنویسی میشوند، آثار منتشرنشدهاش در ایران منتشر میشوند و همینطور ترجمههای مترجمان این گروه، بعضی از ترجمهها مثل ترجمه مهجور كتاب «آنسوی رودخانه میان درختان» را دوباره تازه میكند. ارنست همینگوی از آن دست نویسندگان ضدجنگ است و به همین دلیل در دنیای آنروزهای آمریكا استقبال زیادی از او نمیشد. به همین دلیل هم نویسندگان آن دوران نظیر همینگوی و اسكات فیتزجرالد به پاریس رفتند و كتابهایشان را به انتشارات فرانكلین سپردند. ترجمه این كتابها در ایران گاهی با سختی انجام میشد و بهطور مثال همین كتاب «آن سوی رودخانه میان درختان» كتابی است كه در فارسی به صورت كامل ترجمه نشده است و دوباره ترجمه میشود.» در میان تمام این بازنویسیها و ترجمههای مجدد آثار همینگوی، نجف دریابندری با كتاب «وداع با اسلحه» تنها مترجمی است كه همان ترجمه اصلیاش زحمت مترجمان این گروه را كم میكند: «ترجمه خوب دریابندری خوانندگان را از خواندن ترجمهای تازه بینیاز میكند. این ترجمه به اندازه كافی گویا و بهروز است و نیازی به ترجمه مجدد ندارد.» اما حضور مهدی غبرایی هم در این پروژه جذاب و دوستداشتنی است. غبرایی برای اولینبار در این پروژه ترجمه اثری از آثار همینگوی را قبول كرده است و بهزودی كتاب «ناقوسها برای كه به صدا میآیند» را از نویسنده میخوانیم. به گفته امرایی این پروژه فعلا ادامه دارد و این خبر خوبی است كه باید به تمام علاقهمندان آثار ارنست همینگوی رسیده شود.