علیرضا مشایخی :من كاری به بحثهای مربوط به بزرگداشتها ندارم. میخواهم درباره رسالتی كه خود در زندگی برای خودم تعریف كردهام، صحبت كنم و باید بگویم كه یك نقش داشتهام و بقیه اتفاقات در حاشیه آن نقش به وجود آمده است. رسالت من بدخواب و بیداركردن ملت ایران از خواب غفلت است.
مردم ایران درباره موسیقی به یك خواب طولانی رفتهاند كه هنوز از آن بیدار نشدهاند و من كوشیدهام با مقاله و گاه با استدعا آنها را از خواب بیدار كنم و اگر موسیقی نوشتم تنها در راستای این هدف بوده است. از اجداد خودم در ارتباط با كاری كه در موسیقی انجام دادهاند ممنون نیستم، چون اجداد ما موسیقی را مانند «باخ» و «موتزارت» ننوشتهاند كه هنوز هم اجرا شود، بلكه در دوران قاجاریه افراد مهم هنر موسیقی ما ابزار تفنن درباریان و ثروتمندان بودهاند. موسیقیای كه من و شاگردانم پیرو آن هستیم، یك زبان بینالمللی است و ما را قادر میسازد كه با همنوعان خود در جهان صحبت كنیم. بهعلاوه ما باید یكدیگر را تحمل كنیم و اینطور نیست كه همه مردم باید موسیقی باخ را گوش كنند و همه هم نباید به موسیقی چهارمضراب گوش بسپارند بلكه باید از نظر علمی در این زمینه پیشرفت كنیم. اگر در همه دنیا برای موسیقی انتخابات برگزار كنند، مطمئنا مایكل جكسون از باخ بیشتر رای میآورد اما این قدرتی را به او نمیدهد، بنابراین كیفیت و عمق فرهنگی را نمیتوان به رای عمومی گذاشت.
آرﺷﯿﻮ بخشهای خبری 
