فرهیختگان: لیگ برتر بسكتبال این فصل جذابیتهای همیشگیاش را نداشت. ۱۰ تیمیشدن لیگ و تقسیم تیمها به دو گروه ضعیف و قوی بیشتر بازیها را یكطرفه كرده بود. فاصله تیمها به ردههای پایین و بالای جدول محدود نبود. حتی بین ردههای بالای جدول قدرت تیمها برابری نمیكرد. در فینال مسابقات كه روز شنبه برگزار شد، از قبل مشخص بود كه مهرام به واسطه هزینههایی كه كرده بود، مشكلی برای بالا رفتن از سكوی قهرمانی ندارد، در حالی كه ذوبآهن با حضور پرسابقهاش در لیگ و چهار بار قهرمانی با تجربهتر از آن به نظر میرسید كه در همان دو بازی اول قهرمانی را به حریفش واگذار كند. پیروزی مهرام با ۱۸ امتیاز بیشتر تماشاگران را راضی نكرده بود. آنها انتظار رقابت نزدیكتری را داشتند.
افت لیگ بسكتبال از دو سال پیش آغاز شد؛ زمانی كه از ۱۶ تیم دورههای قبل فقط ۱۳ تیم ماندند كه این دوره سه تیم دیگر هم كنارهگیری كردند. ضعف فدراسیون در حفظ تیمها و گران شدن بازیكنان دلیل اصلی این اتفاق بود. با قهرمانی تیم ملی در آسیا و حضور در بازیهای المپیك پكن توجهها به بسكتبال بیش از قبل شده بود. تصور میشد در این شرایط سرمایهگذران بیشتری برای تیمداری در لیگ برتر بسكتبال علاقهمند شوند. شاید اینطور هم بود، اما آنها انتظار نداشتند با هزینههای چندصد میلیونی روبهرو شوند. در چند سال اخیر نهتنها فدراسیون ورودیه تیمها را چند برابر كرد كه قیمت بازیكنان داخلی هم افزایش غیرقابل تصور داشت. با ورودیه ۲۵ میلیون تومانی فدراسیون، بازیكنانی كه قیمت آنها حتی به ۳۰۰ تا ۴۰۰ میلیون تومان میرسید، كمتر تیمی حاضر بود در لیگ حضور داشته باشد. افشین رضاپور از كارشناسان بسكتبال بالا رفتن بیرویه قیمتها را دلیل اصلی غیبت تیمها میداند: «قیمتها باید كنترل شود. كردستان و مازندران كه بازیكنانی در حد تیم ملی داشتند، به دلیل بالا رفتن قیمتها بود كه این فصل نتوانستند تیمی در لیگ داشته باشند. در شرایط فعلی هر تیمی كه بخواهد در لیگ بماند، باید ۸۰۰ تا ۹۰۰ میلیون تومان هزینه كند. با این قیمتها آنها ترجیح میدهند در لیگهای دستهپایین بازی كنند. این درست كه بخش خصوصی به حمایتهای دولتی نیاز دارد، اما مسوولان ورزش هم باید بتوانند سرمایهگذارها را حفظ كنند.» هزینهها به قدری بالا بود كه پاسارگارد شیراز بعد از نیمفصل ترجیح داد كنارهگیری كند.
در حالی كه تعداد تیمهای لیگ نسبت به دورههای گذشته كمتر بود، اما در تعداد بازیكنان خارجی تغییری ایجاد نشده بود. در بین ۹ تیم همه تیمهای بهجز دانشگاه آزاد اسلامی، دو بازیكن خارجی در مرحله مقدماتی داشتند. دانشگاه آزاد اسلامی در پلیآف یك بازیكن دیگر هم گرفت. تیمهای پتروشیمی، ذوبآهن و مهرام هم در این مرحله یك بازیكن خارجی دیگر هم جذب كردند. رضاپور نگران حضور این خارجیها و وابستگی بیش از حد تیمها به آنها است: «این خوشحالكننده است كه تیمها از نظر فنی به سطحی از آگاهی رسیدهاند كه میتوانند بازیكنان باكیفیت و اثرگذار جذب كنند. اما نگرانی من از وابستگی بیش از حد تیمها به این بازیكنان است. مهران حاتمی، سرمربی تیم دانشگاه آزاد اسلامی كه مربی تیم ملی هم است، بارها از اینكه فقط یك بازیكن خارجی دارد، گلایه كرده بود. همه اعتماد به نفس، افتخار و اعتبار یك تیم به بازیكنان خارجی آن وابسته است. میشود گفت لیگ عرصه رقابت بازیكنان خارجی است نه داخلی. این فصل فقط تیم صبامهر بود كه دو بازیكن از تیم جوانان گرفت و ذوبآهن كه اتكایش به جوانانش بود.»
بسكتبال ایران امسال سهمیه مسابقات قهرمانی جهان را دارد. اگر تیم بردی در این مسابقات داشته باشد، بعید نیست كه دستمزد بازیكنان افزایش فاحشی داشته باشد. در این شرایط شاید تیمداری برای باشگاههایی كه هنوز در لیگ بسكتبال حضور دارند، سختتر شود.
