ليلي خرسند:مصطفي كريمي، رئيس فدراسيون دووميداني اعتراف جالبي كرده است. او برخلاف كساني كه در يكي دو روز اخير بعد از مسابقات قهرماني داخل سالن آسيا با افتخار از قهرماني ايران حرف زده بودند، ميگويد اگر ايران ميزبان نبود، قهرمان نميشد. اين واقعيتي است كه به نظر ميرسد در بيشتر تورنمنتهايي كه به تازگي ايران ميزبان آنها بوده، ناديده گرفته شده است. در مسابقات دووميداني كه هفته پيش در تهران برگزار شد، از بين 200 شركتكننده، 60 نفر ايراني بودند و 23 كشور خارجي 140 دووميدانيكار داشتند. گذشته از اينكه در اين دوره از مسابقات بهترينهاي آسيا شركت نكرده بودند و دوندههاي ايران در بيشتر مادهها با ركوردهايي پايينتر از بهترين ركوردهايشان به قهرماني رسيدند، حضور پرتعداد ورزشكاران ايران در هر ماده دليل اصلي قهرماني آنها بود.
اين موضوع در جام تختي، كشتي آزاد و جام يادگارامام، كشتي فرنگي، نمود بيشتري دارد. فدراسيون كشتي بعد از قهرماني در اين دو جام كه اخيرا در اصفهان و قم برگزار شد، تبليغات گستردهاي به راه انداخت و با اينكه هيچيك از ستارههاي كشتي جهان در اين مسابقات حضور نداشتند، جشن قهرماني گرفت. قهرماني يك تيم در يك تورنمنت زماني ارزش دارد كه همه تيمهاي شركتكننده شرايط يكساني داشته باشند. اما تيمهاي كشتي ايران نه در جام تختي و نه در جام يادگار امام، قابل مقايسه با تيمهاي ميهمان نبودند. ايران در جام تختي به 97 كشتيگير سهميه حضور در مسابقات را داده بود كه بهطور ميانگين در هر وزن 14 كشتيگير داشت. اين درحالي بود كه اگر همه چهار تيم خارجي حاضر در اين مسابقات با تيم كامل به ايران ميآمدند، تعداد آنها به 28 نفر ميرسيد.
در جام يادگار هم ايران 87 كشتيگير داشت، ميانگين هر وزن 12 نفر. پنج تيم خارجي هم در اين جام شركت كرده بودند كه در بهترين حالت يك كشتيگير در هر وزن داشتند.
رافائل مارتينتي رئيس فدراسيون بينالمللي كشتي در جام يارگين از مسوولان كشتي روسيه ايراد گرفته بود كه چرا در هر وزن چهار كشتيگير داشتند. او معتقد است در تورنمنتهايي كه جوايز نقدي دارد، ميزبان بايد شرايطي فراهم كند كه كشتيگيران ميهمان هم سهمي از اين جوايز داشته باشند. در جامهاي ياشار دوغو و اميروهبي تركيه هم كه ميزبانان هميشه با انتقادات زيادي روبهرو هستند، در نهايت هفت كشتيگير در هر وزن حضور دارد. ايران مدعي است يكي از قطبهاي كشتي جهان است و انتظار ميرود حداقل در مقايسه با تركيه، شرايط بهتري در برگزاري جامها فراهم كند.
بديهي است كه كشوري با داشتن چندين برابر كشتيگير در هر وزن بدون مشكل به قهرماني برسد، اما عجيب است كه چرا فدراسيون قهرماني در اين جامها را جزو افتخاراتش ثبت ميكند و رسانهها هم با بيدقتي در پررنگتر اين قهرمانيها نقش اصلي را به دست ميگيرند.