نگار مفید: روزهای پایانی سال میلادی، بهترین روزهای سرک کشیدن به دنیای دیجیتال است. تمامی شرکتهای مهم و معتبر دنیا در هنگام تغییر سال دست به کار میشوند و بهترینمحصولات خود را به مشتریهای پروپاقرصشان ارائه میدهند به این امید که در سال آینده هم آنها را در کنار خود داشته باشند.
به همین خاطر است که میتوان دست به یک جمعبندی زد و روزهای دیجیتالی گذشته را پیش روی خود دید. البته قطعا دستاندرکاران این شرکتها برای بازار پرزرق و برق محصولات دیجیتال در آغاز روزهای تعطیل سال نو دندان تیز کردهاند که این بخش ربط چندانی به ما پیدا نمیکند و برای بهترین کادوهای دیجیتالی میتوانید تا سال نو خودمان و ویژهنامههای نوروز صبر کنید. اما اگر از علاقهمندان به دنیای دیجیتال هستید و میخواهید بهترینها و بدترینهای دیجیتالی سال پیش را بررسی کنید، اینجا جای شماست. جایی که پروندهای جمع و جور برای محصولات دیجیتال از موبایل و گوشیهای هوشمند و لپتاپ و حتی امپیتری آماده کردهایم و شما میتوانید رویایتان را با اتفاقهای سال گذشته جدیتر بگیرید.
بهترین ضدحال سال؛ Apple ۴s
اتفاق ناب سال ۲۰۱۱ میلادی، همین گوشی تازه اپل بود که در یک اتفاق نامنتظره به بازار آمد و هم در میان فهرست بهترینهای سال قرار گرفت و هم به شکل ناامیدکنندهای در بازار حاضر شد. آنقدر دوروبر این گوشی خبرهای غیرمنتظره شنیده میشد که معلوم نبود این امکانات و ماجراها تا چه اندازه واقعیت دارند و تا چه اندازه در میان وهم و خیال و آرزوهای عشاق موبایل قرار میگیرند. به هر حال، این گوشی ویژه به همان اندازه که با امکانات تازه به بازار آمد، با ناامیدکردن طرفداران از حضور apple ۵ به سرعت به ضدحال سال تبدیل شد. اما نه به این خاطر که تنها اسمش با آن متفاوت بود، بلکه طرفداران اپل امیدوار بودند گوشی تازهای دست بگیرند که صفحه نمایش بزرگتری دارد و ایرادهای گوشی قبلی را نداشته باشد. اما خلف وعده دستاندرکاران اپل، این گوشی تازه را تبدیل به ضدحال سال کرد. این گوشی نه صفحه نمایش بزرگتری داشت و نه امکان بهتری برای اتصال به اینترنت فراهم کرده بود و از آن بدتر، طراحی متفاوتی که انتظارش میرفت را هم نداشت.
به زبان سادهتر، گروه پرتعداد طرفدارانی که در انتظار آیفون ۵ به سر میبردند به ناگهان با گوشی دیگری روبهرو شدند؛ گوشی موبایلی که دوربینش از سری پیشین خود بهتر بود و پردازندهای قویتر داشت و در عین حال میتوانست با کمک صدای کاربرش، به موقعیت ویژهای دست پیدا کند، اما آن چیزی که انتظارش میرفت، نبود. از روزی که نخستین گوشی آیفون به بازار آمد، شرکت اپل دست به کار ساخت گوشیهای تازه و هیجانانگیزی شد که سال به سال به بازار میآمدند و در این مدت توانستند به بهترین شکل با کاربران خود ارتباط برقرار کنند. آنقدر که در حال حاضر، آیفون یکی از بهترین گوشیهای موجود در بازار است بدون آنکه کاربران عادیاش به درستی دلیل آن را بدانند. اما کاربران میدانستند که یک جور هیجان در لایههای زیرین این دستگاه وجود دارد که فراتر از یک گوشی موبایل عمل میکند. شاید راز ضدحال آیفون ۴s در همین جا نهفته باشد. شاید به همین خاطر باشد که دوربین این گوشی به اندازه سه مگاپیکسل بهتر از گوشیهای پیشین اپل است و با دوربین هشت مگاپیکسلیاش در واقع در بازار گوشیهای سری دوربین هم خودنمایی میکند. از سوی دیگر، پردازنده قوی این دستگاه، فرصتی ویژهای برای کاربران ایجاد میکند تا خود را در موقعیتی متمایز ببینند و انگار که دنیا در دستانشان باشد، با آن رفتار میکنند. اما باز هم آن هیجان که در انتظارش بودند اتفاق نیفتاد، به همین خاطر بود که آیفون ۴s مثل بچه سربهراهی که به ناگهان از چشم خانوادهاش میافتد، وارد بازار شد، حتی اگر ویژگیهای منحصربهفرد خودش را داشته باشد.
سال خوش در انتظار اتفاقات خوشایند سال بعد؛ آیفون ۵
دستاندرکاران اپل گفتهاند که آیفون ۵ را در روزهای تابستانی سال بعد به بازار میفرستند اما حدس هم میزنند که این رونمایی تا پاییز سال بعد طول بکشد. از سوی دیگر میشود روی پردازنده این دستگاه هم حدس و گمان به خرج داد و معلوم نیست دقیقا چه اتفاقی خواهد افتاد. مخصوصا که آنها اعلام کردهاند، شکل ظاهری دستگاه را هم میخواهند تغییر دهند و با تغییر اندازه صفحه نمایشگر و تغییر جنس بدنه دستگاه، معلوم نیست دردسرهایشان تا کجا ادامه خواهد داشت. البته آنها گوشهچشمی به آرزوی بنیانگذار از دنیا رفتهشان، استیو جابز هم خواهند داشت. به هر حال او امیدوار بود که آیفون ۵ صفحه نمایش بزرگتری نسبت به برادرهای بزرگتر خود داشته باشد.
تلویزیون ۳D بدون عینک
روزهایی را میگذرانیم که دستاندرکاران شرکتهای بزرگ دیجیتال، به این امید شب را به صبح میرسانند که تلویزیونهایی ۳D بسازند که احتیاجی به تماشای آنها با عینک نباشد. تا امروز نینتندو یک کنسول بازی روانه بازار کرده که هم ۳D است و هم احتیاجی به تماشای آن با عینک نیست اما ایراد اینجاست که بعد از مدتی کاربرش میداند که دقیقا سرش را کجا نگه دارد تا بهترین زاویه دید را داشته باشد. یا مثلا در لپتاپ ۳D توشیبا که ۱۵ اینچی بود، بازهم این مشکل به گونهای دیگر وجود دارد. حالا دستاندرکاران امیدوارند تلویزیونهایی بسازند که صفحه نمایش بزرگی داشته باشد و آنها بتوانند اتاق نشیمن بزرگی به اندازه یک سالن تئاتر واقعی داشته باشند.
تلویزیونهای همهکاره
تلویزیونهای سال بعد هم باید تلویزیونهایی باهوش باشند. مثل نمونههای موبایلیشان بتوانند هزار و یک برنامه را با هم باز نگه دارند و تازه، بشود از شر فیشهای مختلف هم رهایی پیدا کرد. تلاشهای اولیه این تلویزیونها هم، با گوگل آغاز شد. وقتی شرکت مورد نظر، تصمیم گرفت تجربه متفاوت خود را به بازار عرضه کند و دهان رقیبان را باز بگذارد. اتفاقی که افتاد اما پس از کمتر از یک ماه، تبدیل به پروژهای شکستخورده شد. به همین خاطر است که حالا، اگر اپل سال آینده تلویزیون خود را به بازار عرضه کند، و شبیه به یک دستگاه همهکاره با آن رفتار شود، انسان یک قدم به تلویزیونهای هوشمند با صفحه لمسی نزدیک میشود و این، خود تحقق یک رویاست.
Xperia play ؛ راهی برای فراموشی نیست
اگر قرار بود آدمها دست به کار میشدند و فهرستی از اتفاقهای خوشایند و مطبوع سال پیش در حوزه دیجیتال مینوشتند، بدون شک یکی از این اتفاقها، گوشی xperia play است که سونی اریکسون روانه بازار کرد. البته قرار نبود این ذوق و هیجان کاربر اینقدر زود فروکش کند و قرار بود شبیه به سری گوشیهای دوربین این شرکت برای خودش بروبیایی کسب کند. اما xperia play بیشتر یک رویا بود تا یک اتفاق زمینی و برای همین است که میشود امیدوار بود که تبدیل به دغدغه اصلی سال آینده اهالی سونی اریکسون شود.
این گوشی از سری گوشیهای هوشمند سونی اریکسون است که پیش از اینها با x۱۰ یک قدم به موفقیت نزدیک شده بود. همزمان با نسخه ۳/۲ آندروئیدی گوشی x۱۰، گوشی x peria play هم روانه بازار شد که آن هم پردازندهای قوی همچون نسخه اندروئیدی ۳/۲ پشتیبانیاش میکرد و برای بازیهای سنگینی که روی حافظه این دستگاه هم موجود بود، ضروری به نظر میرسید. صفحه نمایش بزرگ این گوشی، یکی از ویژگیهای اصلی آن به حساب میآید و از طرف دیگر، پشتیبانی از Adobe Flash ۱۰. ۲ را هم نمیتوان نادیده گرفت. آن هم در حالیکه دکمههای هدایت بازی از دکمههای تلفن همراه جدا شدهاند و هرکدام راه خودشان را میروند و به این ترتیب، بازیها هم برای خودشان زندگی مجزایی روی گوشی تجربه میکنند. البته دوربین این گوشی هم برای خودش پنج مگاپیکسل قدرت دارد و در میان گوشیهای سونی اریکسون نیز اوضاع خوبی دارد، اما چرا گوشی xperia play تبدیل به یک اسم در سال دیجیتالی گذشته میشود و کمتر کسی دوروبرمان دیدهایم که آن را در دست بگیرد، مخصوصا که خورههای بازی دور و بر ما کم نیستند و قیمت آن هم در حال حاضر نزدیک به ۴۵۰ هزار تومان است که نسبت به قیمت تلفنهای همراه زیاد محسوب نمیشود. دلیل آن را در شکل صفحه نمایش میتوان جستوجو کرد و کاربردهای محدودی که هنگام تبدیل شدن به گوشی تلفن همراه دارد. در واقع گوشی xperia play یک گوشی تلفن همراه ناقص است که از برخی امکانات معمول تلفن همراه مثل کلید اختصاصی دوربین و شمارهگیر هوشمند بیبهره مانده و بهعنوان یک کنسول بازی نیز فرصت کنترل بازی با صفحه نمایش را از دست میدهد. مثل یک رویای غیرقابل انکار که بعد از ورود به بازار، نه راه پس دارد و نه راه پیش. به همین خاطر است که دستاندرکاران سونیاریکسون یک عالمه وعده و وعید دادهاند برای آنکه سال بعد نسخه بهتری را روانه بازار کنند و دل طرفدارانشان را دوباره به دست آوردند.
