مراد ویسی:چكلالا پايگاهي هوايي در 30 كيلومتري اسلامآباد و قلب فرماندهي ستاد ارتش پاكستان است. ژنرالها هر موقع كه هوس كودتا كردهاند تانكهاي لشكر راولپندي را به حركت و جنگنده بمبافكنهاي فرودگاه چكلالا را به پرواز درآورده و ظرف كمتر از يك ساعت خود را از بزرگراه راولپندي- اسلامآباد به ايوان صدر در مركز اسلامآباد رسانده و رئيسجمهور و نخستوزير و دولت را بركنار كردهاند.
رويدادي كه در اواخر دهه 90 ظرف نيم ساعت و حتي در غياب مشرف فرمانده ارتش و توسط ژنرالهاي وفادار به وي باعث سرنگوني دولت نوازشريف و حكومت 10ساله نظاميان شد.ارتش پاكستان و ژنرالهاى قدرتمندى كه در ستاد ارتش در پايگاه هوايى چكلالا در حومه راولپندى نشستهاند، حاكمان اصلي پاكستان هستند. حمله ديروز بخشهايي از طالبان به مقر ارتش در فرودگاه چكلالا تحولي ماهوي در روابط ژنرالها و طالبان خواهد بود. طالبان را ژنرالهاي پاكستاني بنيان نهادند تا به اسم آنها حكومتي دستنشانده را در كابل مستقر كنند اما امروز بخشهايي از طالبان با ارتش درافتادهاند. آيا دستاربهسرهاي طالبان عليه مربيان خود قيام كردهاند؟ آيا بخشهايي از طالبان در حال نافرماني از ارتش هستند و بخشي ديگر همچنان بهعنوان ابزار دخالت ژنرالهاي پاكستاني در افغانستان عمل ميكنند؟آيا ارتش با اجازه دادن به بخشهايي از طالبان براي حمله به پايگاه بهشدت محافظتشده چكلالا قصد دارد با ناامنتر كردن محيط كشور، فضا را براي بازگشت ارتش به صحنه سياست و حكومت آماده كند؟
هركدام از سناريوهاي فوق درست باشد، پيامدهاي حمله ديروز مهمتر است. ارتش اكنون ميتواند به بهانه دفاع از خود و كشور، نقش و آزادي عمل بيشتري طلب كند و اين ميتواند به معناي حركت خزنده نظاميان براي بازپسگيري سنگرهايي باشد كه در يكسال گذشته و بعد از بركناري مشرف به تصرف سياستمداران و دولتمردان درآمده است. ژنرالهاي قدرتمند پاكستاني از رويدادهاي يكسال اخير پاكستان و محدود شدن قدرت نظاميان و سياستمداران حامي و وابسته به نظاميان و به قدرت رسيدن سياستمداران ليبرال و بهطور خاص حزب مردم بهشدت ناراضي و خشمگين هستند. دايره و دامنه قدرت نظاميان پاكستاني پس از به قدرت رسيدن حزب مردم، روزبهروز محدودتر شده است. دو سال قبل پيش از بازگشت و ترور بينظير بوتو، ارتش هم رياستجمهوري را بهواسطه حضور پرويز مشرف در اين سمت در اختيار داشت و هم دولت و پارلمان و نخستوزيري و اكثر دولتهاي ايالتي تحت فرمان سياستمداران وابسته به ارتش بودند. اما ظرف يك سال و چند ماه گذشته ارتش احساس كرده نهتنها رياستجمهوري، پارلمان و دولت را از دست داده بلكه با دولتي روبهرو است كه به خود جرات داده بخش سياسي سازمان اطلاعات ارتش(ISI) و اكنون شوراي امنيت ملي را كه فرماندهان نيروهاي سهگانه زميني، هوايي و درياي عضو آن هستند منحل كند و حتي جداي از ISI، درصدد تشكيل سازمان اطلاعاتي خاص دولت برآيد. ژنرالها بر اين باورند كه حزب مردم به معناي دقيق كلمه با نظاميان پاكستان پدركشتگي دارد و نظاميان نيز اين را ميدانند زيرا اين نظاميان بودند كه در سال 1979 ذوالفقارعلي بوتو موسس حزب مردم و نخستوزير وقت را اعدام كردند و اكنون نيز حزب مردم اگر جرات نميكند كه كل ارتش را متهم به ترور بينظير بوتو كند حداقل در متهم كردن محافلي در درون ارتش به سازماندهي و اجراي اين ترور ترديد نميكند. با اين رويه تهاجمي دولت و حزب مردم، ممكن است ارتش پاكستان و ژنرالهاي قدرتمندي كه در ستاد ارتش در پايگاه هوايي چكلالا در حومه راولپندي نشستهاند، اندك اندك به اين نتيجه برسند كه استراتژي هميشگي خود در مورد ايجاد ناامني تعريفشده و بحرانسازي براي دولت غيرهمسو با ارتش را شروع و آن را به اجرا گذارند.
بخشهای خبری 
