بهزاد فراهانی :برگزاری جشنواره نمایشهای آیینی و سنتی نهتنها کار بد و بیهودهای نیست، بلکه باید آن را ستایش هم كرد. چون در رفتارش، نگاهی به هنر ملی دارد و از طرفی تشریحکننده درامنویسی داخلی است و آن را در نحلههای فکری مختلف به چالش میگیرد.
اینکه گفته میشود برگزاری جشنوارههای کمرونقی همچون جشنواره تئاتر آیینی و سنتی، صرفا برای ارائه آمار و بیلان کاری مدیران است، من آن را قبول ندارم. باید برگزاری چنین جشنوارهای که به تئاتریهای ما و بهخصوص جوانان فرصت کار میدهد را به فال نیک بگیریم. به هر حال مشکل مدیریت هنری کشور از خواستهها و نیازهای هنرمندان جدا است. اما اگر میبینیم پس از چند دوره برگزاری این جشنواره، شاهد افول کیفیت نمایشها هستیم، به خاطر سیاست بدی است که در تئاتر وجود دارد. وقتی نمایشنامه فرنگی در کشور نمایشنامه غالب است و نمایش و نمایشنامه ایرانی در تلویزیون ایران جایی ندارد، نباید انتظار داشته باشیم که وضعی از این بهتر داشته باشیم. در كنار این بودجه تئاتر مهمترین نكته برای پیشرفت آن است و مجلس ما باید با تئاتر آشتی کند. تا زمانی که نمایندگان مجلس را به همراه خانوادههایش در سالنهای تئاتر نداریم این وضعیت و مشکلات وجود خواهد داشت. مجلسیان باید با این هنر ارزشمند آشتی کنند و از تاثیرات و ارزش آن آگاه شوند. برای آنکه از چنین وضعی خارج شویم باید تئاتر ملی را از سایه در بیاوریم. باید برگزاری جشنواره تئاتر سنتی و چنین برنامههایی درشتتر و برجسته گردند تا بهتر دیده شوند. باید بودجه بهتر و برنامهریزی کلانتری به این نوع برنامهها اختصاص یابد تا نهتنها در تهران بلکه در همه جای ایران شاهد اجرای آثاری از این دست باشیم. این کار برای اهالی تئاتر انگیزه ایجاد خواهد کرد.
