آیدین آغداشلو:دو هفته پیش دوست عزیزم قباد شیوا تلفن كرد و گفت كه مرا بهعنوان یكی از دو داور ایرانی بیینال گرافیك انتخاب كرده است.
او خود دبیر این بیینال است و داور دیگر آقای حلیمی بود. قبول كردم، چون گمان میكردم این بیینال نیز مانند ۸، ۹ بیینال دیگر با همكاری و برنامهریزی انجمن صنفی هنرمندان گرافیست برگزار میشود و من چون خود عضو این انجمن هستم- و با وجود اینكه هیچ نوع مشاركت از این قبیل را از هیچ جای دیگر نمیپذیرم- پذیرفتم. بعد كه به من اطلاع دادند انجمن صنفی هنرمندان گرافیست برگزاری این بیینال را برعهده نخواهد داشت انصراف خود را اعلام كردم. نظیر همین مساله چند سال پیش در زمان تصدی دوست دیگرم آقای حبیبالله صادقی كه آن زمان مدیر موزه هنرهای معاصر تهران بود نیز اتفاق افتاد و از جانب انجمن هنرمندان نقاشی ایرانی به سمت دبیری بیینال گذشته انتخاب شدم ولی بهخاطر عدم توافق انجمن با مدیر وقت موزه از دبیری این بیینال استعفا دادم. بیینال را وزارت ارشاد با دبیری آقای آیتاللهی برگزار كرد. علت اصلی این مساله و این دو بار انصراف دادن بهخاطر این باور من است؛ چنین بیینالهایی بهتر و شایستهترند؛ همكاری انجمنهای صنفیای كه از منتخب هنرمندان هر رشته است. در جریان این دوسالانه مسوولان مستقیما با یكایك هنرمندان در ارتباط و تماسند و اساس فلسفه وجودی چنین انجمنهایی در برپایی چنین رویدادهایی است. به باور من، وزارت عریض و طویل و پرمشغلهای مانند وزارت ارشاد میتواند برپایی و اجرای بیینالها را برعهده هنرمندان و انجمنهای منتخب آنان بگذارد و خود نقش ارشاد، حمایت و سازماندهی و برنامهریزی كلی داشته باشد و سهم و نقش واقعی هنرمندان و انجمنهای آنان را با سعهصدر بپذیرد. این مساله نیز كه هر بار در چنین مواردی عنوان میشود كه بیینالها رویدادهای ملی و فراصنفی هستند میتواند با صورتی تعدیلیافته به سود مردمیشدن مسائل فرهنگی تغییر كند و قطعا در چنین تغییری منافع همگان- مردم و دولت- كه دولت هم در خدمت مردم است تامین خواهد شد.
