رویترز: نوجوانان مبتلا به دیابت نوع یک؛ که به عنوان دیابت وابسته به انسولین شناخته میشود، ممکن است با صحبت کردن در مورد مشکلات و نگرانیهای خود در زمینه بیماریشان به وضعیت روانی متعادلتری دست یابند.
محققان مرکز پزشکی دانشگاه «وییو» هلند در پژوهشی دریافتند در میان نوجوانان هلندی که به دیابت نوع یک مبتلا بودند، کسانی که طی یکسال در مورد مسائل مربوط به کیفیت زندگی و مسائل مربوط به سلامت آنها توسط پزشک ارزیابی میشدند، پیشرفتهایی در سلامت روانی نشان دادند؛ بهطور کلی آنها مشکلات رفتاری کمتر، عزتنفس و سلامت روانی بهبودیافته و زمان مفیدتری را با خانواده خود داشتند. در این تحقیق ۹۱ نوجوان مبتلا به دیابت نوع یک شرکت داشتند و در دو گروه قرار میگرفتند؛ گروهی که کیفیت زندگی آنها توسط پزشک ارزیابی میشد و گروهی که تنها مراقبت پزشکی استاندارد را دریافت میکردند.
گروهی که ارزیابی را دریافت میکرد، قبل از هر ملاقات با پزشک، پرسشنامهای را پر میکرد که شامل مسائلی همچون مشکلات درمان دیابت، ناراحتی به دلیل ابتلا به دیابت، جروبحث با والدین در مورد برنامه درمانیشان و توضیح مشکلات بیماری آنها و دیگر افراد بود. در طول ملاقات، پزشک با آنها در مورد نتایج و مشکلات صحبت میکرد.
بهطور کلی این تیم دریافت که نوجوانانی که در گروه ارزیابی قرار داشتند، پیشرفتهایی در زمینه سلامت روانی نشان دادند. نتایج نشان میدهد پزشکان باید بهطور مرتب در مورد مشکلات مربوط به کیفیت زندگی بیماران مبتلا به دیابت با آنها صحبت کنند. به نظر میرسد با انجام این کار سلامت روانی نوجوانان بهبود پیدا میکند و آنها را از مراقبت پزشکی
رضایتمندتر میسازد.
