اسدالله امرايي: شماره 75 مجله بخارا ويژه‌نامه سيمين دانشور منتشر شد. سيمين دانشور بانوي داستان‌نويسي ايران كه البته دستي در ترجمه هم دارد. نشسته در كنج بن‌بست ارض، سالشمار دكتر سيمين دانشور، خواهرم سيمين به قلم خواهرش ويكتوريا، بانوي قصه ايران به قلم سيمين بهبهاني، چه اتفاق مباركي براي سيمين دانشور نوشته دكتر حورا ياوري، بزرگ‌بانوي داستانسراي فارسي، نوشته دكتر محمدرضا قانون‌پرور كه از استادان دانشگاه تگزاس هستند و در معرفي ادبيات معاصر ايران زحمات زيادي كشيده‌اند و مي‌كشند. با شعرهايي از جلال‌الدين همايي، سيدكريم اميري‌فيروزكوهي، مهدي اخوان‌‌ثالث، نادر نادرپور، دكتر تقي پورنامداريان، حسن نيكبخت، شيدا محمدي و فرخ مهركيوان، با معرفي فرشته مولوي، قلم رنجه‌هاي بهاءالدين خرمشاهي، سفرنامه تاجيكستان افشين شاهرودي، يادنامه دكتر عليمحمد حق‌شناس، يادنامة محسن ابراهيم و كلي مطالب خواندني ديگر.

سيدابوالحسن مختاباد:اول: در چند دهه گذشته آهنگسازي با اعتنا به ذات موسيقي ايراني مورد توجه گروهي از نوازندگان و ‌آهنگسازان قرار گرفته است. آهنگسازاني چون محمدرضا لطفي، پرويز مشكاتيان، حسين عليزاده، محمدعلي كياني‌نژاد، حميد متبسم و كيهان كلهر را بايد ازجمله پيشروان چنين مكتبي به شمار آورد. مكتبي كه شايد آنها را فرزندان خلف مكتب حفظ و اشاعه نام نهاد. اگرچه پيش ا‍ز آنها چهره‌هايي چون درويش‌خان، صبا و مرحوم پايور هم تلاش‌هايي را در اين زمينه صورت داده بودند، اما تبلور و برآيند آهنگسازي موسيقي ايراني را بايد در همين گروه جست كه از سال‌هاي مياني دهه 50 تا به امروز به نوعي مي‌توان آنها را نمايندگان آهنگسازي براساس موسيقي ايراني نام نهاد. آنها سعي كردند با بهره‌گيري از دانش‌رديفي و آشنايي به منطق گروه‌نوازي در موسيقي ايراني و البته نگاهي به فرم‌هاي آهنگسازي موسيقي غربي افق‌هاي تازه‌اي را به روي آهنگسازي موسيقي ايراني بگشايند. در آهنگسازي اين گروه، طعم، همان طعم و جنس موسيقي ايراني است اما فضا تازه و نو است و ملودي‌ها هم نو و جديد هستند. درواقع آنها با بهره‌گيري از فضاي موسيقي رديفي ايراني به خلق قطعات تازه دست يازيدند و كارگان (رپرتوار) موسيقي ايراني را غنا و توسعه‌اي در خور بخشيدند.

صادق حمزه:پس از ممنوعيت استفاده از روبند در فرانسه و چند كشور ديگر اروپايي، مقامات سوريه نيزطرح ممنوعيت روبند را در دانشگاه‌ها و مدارس سوريه اعمال كردند تا ثابت كنند كه اين طرح تنها محدود به جهان غرب نمي‌شود.

توكا نيستاني: شك ندارم كه «آيدين آغداشلو» ازجمله هنرمنداني است كه نمي‌توان به سادگي درباره‌اش نظر داد. نقد نقاشي‌هاي او براي من شاق‌ترين كار است، چراكه وي را تحسين مي‌كنم و ستايشگر وسعت معلومات و شيفته نثر فوق‌العاده‌اش هستم؛ نثري كه حتي احمدرضا احمدي و بهرام بيضايي آن را رشك‌انگيز مي‌دانند و هنوز بر اين باورم كه حق او ادا نشده و قدر او را نمي‌شناسند...