ابوالحسن غفارى:بدون آشنايى با انديشه و تفكر فلسفى يك ملت، نمى‌توان به درستى نسبت خود را با آن فرهنگ و تمدن دريافت. غلبه و تهاجم فرهنگى زمانى بستر مناسب خود را پيدا مى‌كند كه انسان‌ها به ظواهر تمدن‌هاى ديگران بسنده كرده، از انديشه و تفكر در اعماق مبانى فكرى و فلسفى آنها غفلت كنند. به عبارت ديگر، غلبه ظاهربينى و ظاهرانديشى، دل آدميان را به پوسته و قشر ظاهرى تمدن ملل ديگر مشغول كرده و فرصت نفوذ به لايه‌هاى زيرين و مبانى اعتقادى و فكرى آن فرهنگ را سلب مى‌كند. نكته اساسى در همين جا نهفته است، زيرا موفقيت عمده غرب و انديشه غرب‌گرايى در نتيجه غفلت و بى‌توجهى و نگرش سطحى ديگران به آن فرهنگ است. غرب از تمدن‌هايى كه مبانى فكرى و فلسفى آنان را به زير سوال برده و فرهنگ غربى را به چالش جدى وادار كند در هراس است. بنابراين حيات حقيقى ما در اين است كه مبانى فكرى غرب را بررسى كرده و با آگاهى از معتقدات آنان، از غوطه‌ور شدن در ظاهربينى نجات يابيم. اين نوشتار به‌صورت بسيار مختصر به بيان بعضى از مبانى فكرى غربى پرداخته است.

شهر سوخته در ۵۶ كيلومتري زابل در استان سيستان و بلوچستان و در حاشيه جاده زابل‌- زاهدان واقع شده است. اين شهر در ۳۲۰۰ سال قبل از ميلاد پايه‌گذاري شده است. «كلنل بيت» يكي از ماموران نظامي بريتانيا از نخستين كساني است كه در دوره قاجار و پس از بازديد از سيستان به اين محوطه اشاره كرده و نخستين كسي است كه در خاطراتش اين محوطه را شهر سوخته ناميده و آثار باقيمانده از آتش‌سوزي را ديده است. شهر سوخته داراي نظام مرتب و منظم آبرساني و تخليه فاضلاب بوده است. اولين جراحي به روي مغز در اين شهر و روي سر يك دختر بچه انجام شده است. بر مبناي يافته‌هاي باستان‌شناسان شهر سوخته ۱۵۱ هكتار وسعت دارد. براي نخستين بار در شهر سوخته يك چشم مصنوعي متعلق به 4800 سال پيش كشف شد. اين چشم مصنوعي متعلق به زني 25 تا 30 ساله بوده كه در يكي از گور‌هاي شهر سوخته مدفون شده بوده است.

لونا بوليوار، برند ريگرت:مساله دين در اروپا به كليسا محدود نمي‌شود. با اينكه در كشورهاي عضو اتحاديه‌ اروپا جدايي دين از دولت برقرار است، اما اين بدان معنا نيست كه در همه‌جا و در رابطه با هر امري، روشن است كه دين تا چه حد حق دخالت‌گري دارد و از كجا ديگر روا نيست در سياست دخالت كند.

فرشید محبی:در ماه‌هاي پاياني سال 88 تقويم ديواري جديدي در شكل و طرح نوين به چاپ رسيد كه در نوع خود با استقبال بي‌نظيري مواجه شد. اين تقويم در قطع بزرگ ديواري به چاپ رسيده بود و در هر يك از برگ‌هاي آن‌كه به يك ماه از 12 ماه سال اختصاص داشت طرحي از كامبيز درم‌بخش،كاريكاتوريست بنام ايران درج شده بود. از اين رو با سهيل حسيني از مديران انتشارات «مكتب تهران» كه كار نشر اين تقويم را در دست داشت گفت‌وگويي كرديم كه در ادامه مي‌خوانيد.

احمد بيرشك در چهارم اسفند ۱۲۸۵ در باجگيران متولد شد. وي در دوران كودكي به دليل شغل پدرش در باجگيران پرورش يافت و نزد پدر خود آموزش‌هاي پايه و همچنين زبان فرانسوي را فراگرفت. پس از آن به همراه پدر به مشهد رفتند و در مدرسه احمديه مشهد پس از آزموني كه مدير مدرسه از وي به عمل آورد وارد كلاس چهارم شد ولي پس از سه ماه به تشخيص معلم به كلاس پنجم انتقال يافت. پس از مدتي تحصيلات خود را در مدرسه آليانس فرانسوي (يكي از سه مدرسه فرانسوي‌زبان تهران) با حضور در كلاس هفتم ادامه داد. پس از پايان دوره دبيرستان در مهرماه ۱۳۰۸ به دارالمعلمين عالي در رشته رياضيات وارد شد و پس از آن به خدمت وزارت معارف و اوقاف و صنايع مستظرفه درآمد. بعد از آن نيز مدتي در ساري به تدريس رياضي، فيزيك، علوم طبيعي و زبان از كلاس اول تا ششم متوسطه، مشغول بود.وي مدتي رئيس اداره استخدام شهرستان‌ها در كارگزيني وزارت فرهنگ و مدتي رئيس كارگزيني دانشگاه تهران بود.

فرشاد قربانپور:قرار بود براي نوروز در صفحه آخر روزنامه مطلبي بنويسم. همه قرار بود بنويسند. همه بچه‌هاي تحريريه. من شرط گذاشته بودم چيزي از مطلب من حذف نشود و ابتدا پذيرفته شد. اما با كمال ناباوري وقتي روزنامه آخرين روز سال 88 را خواندم ديدم فقط حدود 10 درصد مطلبي كه نوشته بودم آمده است. تعجب كردم. چيزي ننوشته بودم كه به خط قرمزها برخورد كند. حتما حذف شدن آن هم به نداشتن جا مربوط مي‌شد. با اين حال خيلي ناراحت شدم. اما بعد با خودم فكر كردم كه يادداشتم را دوباره مي‌توانم به چاپ برسانم و آن هم در صفحه خودم. از اين رو كمي دستي به سر و رويش كشيده‌ام و اكنون در اينجا دوباره مي‌آورم. البته ديگر مطلبي براي عيد نيست. مطلبي است براي خودم و شما. چيزي است كه خيلي اذيتم مي‌كند يا خيلي خوشحالم مي‌كند. دغدغه‌هايي است كه اين روزها در من ريشه دوانيده.