حامد زارع: دكتر محمد ضیمران، استاد فلسفه هنر و متخصص در فلسفه‌های پست‌مدرن است. از او كتاب‌های زیادی در باب پست‌مدرنیسم منتشر شده است. اكثر كتاب‌های ضیمران نیز به همت انتشارات هرمس به بازار نشر كشور عرضه شده است. در این نوشتار كه وی به‌صورت اختصاصی در اختیار روزنامه فرهیختگان قرار داده، درباره هایدگر و نقشش در حزب نازی بحث كرده است.

در ایران علوم انسانی ضعف‌های زیادی دارد. مساله اصلی در ضعف علوم انسانی شاید این است كه ما به‌طور عمده از حدود ۲۰۰ سال قبل به این سو در یك عقب‌نشینی فرهنگی سعی كردیم به اقتباس و مونتاژ روی آوریم. البته اگر این اقتباس و مونتاژ را نیز به درستی انجام می‌دادیم شاید وضعیت امروز ما به مراتب بهتر بود. اما حركت ما چنان زیگزاگی بود كه حامیان منتهای سنت و حامیان منتهای مدرنیته و غرب در ایران یافت می‌شدند.

كتاب «همگام با آزادی» شامل خاطرات شفاهی دكتر سیدمحمدمهدی جعفری منتشر شد. به گزارش ایسنا، این كتاب در دو جلد؛ جلد اول از آغاز تا آزادی از زندان (۱۳۴۶) و جلد دوم از آزادی تا انقلاب اسلامی توسط انتشارات ‌صحیفه خرد، قم‌ منتشر شده است. سیدقاسم یاحسینی كه مصاحبه و تدوین این كتاب را به عهده داشته، در مقدمه می‌نویسد: «خاطرات كسانی كه در جریان مسائل سیاسی و اجتماعی مردم بوده‌اند،‌ اگر صادقانه و بدون مصلحت‌اندیشی و خودسانسوری،‌ نوشته یا گفته شود، می‌تواند به عنوان بخشی از تاریخ راستین و «بی‌نقاب و بی‌حجاب» یك ملت به شمار رود و با در كنار هم گذاشتن چنین خاطراتی، پازل تاریخ معاصر را بازیافت.

فرشاد قربانپور:تحقیق و پژوهش در زمینه تاریخی و فرهنگی مردم ایران آوردگاهی بكر و تقریبا دست نخورده است كه كمتر پژوهشگری را به خود جذب كرده است. از این رو اغلب پژوهشگرانی كه به این حوزه وارد شدند با انبوهی از اطلاعات، یادمانده‌ها، فولكلور و دانش قدیمی روبه‌رو می‌شوند كه همه را به اعجاب وامی‌دارد. در این حیطه در نیمه دوم سال ۸۸ پنج جلد كتاب نوشته عبدالرحمان عمادی حقوقدان و پژوهشگر تاریخ و فرهنگ با عناوین «آسمانكت»، «۱۲ گل بهاری»، «خوزستان»، «حمزه آذرك و‌ هارون‌الرشید» و «لامداد» به چاپ رسید و به سرعت مخاطبان عمومی و نیز پژوهشگران ایران‌شناسی را به خود جذب كرد. نكته بارز و برجسته آن بود كه كتاب‌ها تحقیقات دست اولی را در مورد موضوع مورد بحث خود ارائه می‌دادند. همچنین با تسلطی كه نویسنده بر ادبیات داشت همچون یك وكیل كه كلمه به كلمه لایحه حقوقی را می‌نویسد، منابع تاریخی مورد مطالعه را تحلیل كرده است. از این رو حاصل كار نوشته‌هایی شدند كه در نوع خود بی‌نظیر هستند. بنابراین علاوه بر معرفی این پنج كتاب با عبدالرحمان عمادی نویسنده آنها گفت‌وگو كردیم كه در ادامه می‌خوانید.

فرهیختگان: ایران و افغانستان خاستگاه تاریخی یكسانی دارند كه این را می‌توان از اشتراك زبانی، فكری و فرهنگی و حتی سیاسی این دو كشور برداشت كرد. از این رو فرهنگ و تاریخ این دو كشور می‌تواند به دور از همه رویدادهای سیاسی به ادامه پیوند و رابطه خود ادامه دهند. بنابراین پژوهشگران تاریخی، فرهنگی، ادبی و... می‌توانند در خلال تمام رویداد‌ها از راه‌هایی كه فرهنگ و تمدن این دو كشور در طول صدها سال جست‌وجو می‌كند به ارتباط‌های خود ادامه دهند. در همین زمینه كتابخانه مجلس در نظر گرفته است همایشی را با عنوان «میراث مشترك مكتوب ایران و افغانستان» با حضور شخصیت‌های فكری و فرهنگی حوزه افغانستان‌شناسی و اصحاب رسانه برگزار كند.

عضو هیات‌علمی دانشگاه علامه طباطبایی با اشاره به مشكلات بنیادین نظام آموزشی، دو مشكل عمده این حوزه به‌ویژه علوم انسانی را یادآور شد و تاكید كرد: تا مشكلات بنیادین نظام آموزشی حل نشود، صحبت درباره رعایت اخلاق تدریس بیهوده است.

ترجمه سعیده بغیری:آلبر كامو نویسنده و فیلسوف قرن بیستم آنچه را آزمود كه به مثابه ناتوانی غمبار موجودات بشری از درك آن و بهبود شرایط تحمل ناپذیرشان می‌نگریست.

امیر تبریزی:نمایش مجله‌ای است از «انتشارات اداره‌كل هنرهای زیبا»ی سابق و به مدیریت «حسن شیروانی». اولین شماره این نشریه در تاریخ اول آذرماه سال ۱۳۳۵ انتشار یافته است. در صفحه اول این شماره مطلبی می‌خوانیم از مدیر مجله با عنوان «هنرهای ملی نمایشی ایران». حسن شیروانی می‌نویسد: «نمایشنامه‌نویسی در ایران سابقه زیادی ندارد و ما هنوز موفق نگشته‌ایم كه برای هنرهای نمایشی ایران مكتب مشخص و ملی داشته باشیم...

ترجمه: محمدصادق اصغری:گیزی ۵۹ ساله در سال ۱۹۷۰ دكترای حقوق خود را از دانشگاه هومبولدت برلین دریافت كرده و از سال ۱۹۷۱ از معدود وكلایی بود كه در آلمان شرقی به‌طور آزاد به شغل وكالت اشتغال داشته است. وی از سال ۱۹۶۷ وارد حزب SED شد كه این حزب در سال ۱۹۹۰ با تحولاتی در برنامه و مشی خود به حزب سوسیالیسم دموكراتیك PDS تغییر نام یافت. او در اولین انتخابات آزاد برگزارشده در آلمان شرقی به‌عنوان نماینده از مارس تا اكتبر ۱۹۹۰ در مجلس عضویت داشته و به دنبال وحدت دو آلمان به عضویت مجلس آلمان متحد درآمد. از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۸ ریاست گروه نمایندگان PDS را در مجلس آلمان عهده‌دار بود. وی مدت كوتاهی هم در دولت ایالتی برلین شركت داشته كه پس از مدتی از مسوولیتش استعفا داد. به دنبال تشكیل حزب چپ آلمان كه از اتحاد دو حزب سوسیالیسم دموكراتیك و حزب چپ به وجود آمد، در صدر لیست نمایندگی این حزب در برلین وارد مبارزه انتخاباتی شده و به‌عنوان نماینده مجلس آلمان برگزیده شد. وی اكنون ریاست گروه نمایندگان حزب چپ آلمان را در مجلس به عهده دارد. ایشان با علاقه تمام از ابتدای دهه ۹۰ مسائل آمریكای لاتین را دنبال می‌كند. به دنبال ملاقات اخیر گیزی با آقای رافائل كورآ رئیس‌جمهور اكوادر خانم مارتین لینگ مصاحبه زیر را با او انجام داد.