اسدالله امرایی: کارلوس فوئنتس مرد. او از کسانی بود که دنیایی بهتر از دنیای موجود می‌خواست دنیایی که در آن به دنیا آمده بود برایش تنگ می‌نمود، او برای خود و دیگران و نسل‌های...

امین فقیری: فریبا کلهر کسی است که تا‌کنون او را به‌عنوان یک نویسنده - مترجم کتاب کودک می‌شناختیم. اکنون سومین رمانی را که برای بزرگسالان نوشته به بازار عرضه کرده است....

محمدرضا یوسفی: شاهنامه، برگه هویت هر ایرانی است. هر ایرانی برای شناخت فرهنگ و پیشینه تاریخی خودش، خودآگاه و ناخودآگاه به منابعی رجوع می‌کند که مهم‌ترین آنها شاهنامه...

نازنین متین‌نیا: شنیده‌اید؟! شاعری می‌گوید: «نام من عشق است آیا می‌شناسیدم؟/ زخمی‌ام. زخمی سراپا می‌شناسیدم؟/ با شما طی کرده‌ام راه درازی را/ خسته هستم- خسته- آیا می‌شناسیدم؟...

حسن محمودی: برخی کتاب‌ها هستند که بدجوری می‌شود با آنها معرکه گرفت. در هر محفلی می‌شود آن را از کیف بیرون آورد و به جماعت تعارف زد که ورقی از آن را بخوانند.

مجتبا پورمحسن: از شما چه پنهان همین مرگ‌اندیشی در من یک فوبیای دفترچه تلفن به وجود آورده، حالا دیگر نام دوستان و نویسندگان و هنرمندان جوانتر را در گوشی موبایلم ذخیره...

اشرف‌السادات موسوی: «چانینگ تاتوم» ۲۶ آوریل ۱۹۸۰ در کولمان واقع در ایالت آلابامای آمریکا متولد شد. پدر وی «کای» کارگر خطوط هوایی و مادرش «گِلِن» در کارهای ساختمانی مشغول...

اسدالله امرایی: مجموعه پرتو انتخابی است از بهترین داستان‏های کوتاه پلیسی جهان. دو داستان آدمکش و خوشنامان ساختمان شماره پنج از دو نویسنده صاحب‌نام ادبیات ایتالیا، فرانکو...

یوسف انصاری: کتاب موجود غریبی است؛ به همین دلیل هیچ‌وقت با نشر الکترونیک موافق نبوده و نیستم؛ هر چند، چه من موافق باشم چه نه، کم‌کم در ایران نیز نشر الکترونیک راه خواهد...

حسین عبدالهاشم‌پور: صبح دیروز کنفرانس خبری پنجمین دوره فروش بزرگ سال هنرهای تجسمی، هفت‌نگاه، در گالری ماه مهر برگزار شد و به روال همیشه، من باید در آغاز نشست چند کلمه‌ای...

بهروز قزلباش: گوهر معنی نگین خاتم صورت نتوان نشاند و از سطر اشک جوهر کتاب محبت، نتوان خواند. داغ جهل زدودن، سنگ به صیقل آیینه کشاندن است و مظهر علم در عقل نهادن، نمایش...

اسدالله امرایی: «آقای پیپ» نوشته لوید جونز با ترجمه فریده اشرفی در نشر آموت منتشر شده. عنوان داستان اسم یکی از قهرمان‌های رمان «آرزوهای بزرگ» چارلز دیکنز است که زنده‌یاد...

پریسا چنگیزی: جنگ است و کمترین نتیجه‌ای که از آن حاصل می‌شود پیروزی یا باخت است. جنگی بی‌نشان در جایی بی‌نشان با برندگان و بازندگانی بی‌نشان. تنها چیزی که از جنگ باقی...

کاوه فولادی‌نسب: جشن دارد شروع می‌شود. چراغ‌ها روشن شده‌اند، می‌درخشند و تلألوشان افتاده روی فرش‌های قرمز. راه‌ها آب و جارو شده‌اند و آدم‌ها دارند دسته‌دسته می‌آیند...

یوسف انصاری: تنها کسی که هرگز روز تولد مرا فراموش نمی‌کرد، مادرم بود. کم اتفاق می‌افتاد یادم باشد ۱۱ اردیبهشت روز تولدم است.

حسین عبدالهاشم‌پور: شمارش معکوس برای چگونگی و میزان تحقق «قانون خرید آثار هنری از محل بودجه تملک دارایی‌های سرمایه‌ای دستگاه‌های دولتی تا سقف یک‌دهم درصد» آغاز شده...

پریسا چنگیزی: نقد ادبی نسبت به ادبیات پدیده‌ای نوپا و جوان است و فرآیند جدی و حرفه‌ای شدن نقد از اوایل قرن بیستم قابل‌پیگیری است. با ظهور فورمالیست‌ها در ابتدای قرن...

مجتبا پورمحسن: روزهای فوتبال بود، روزهای بازی‌های تیم ملی ایران در بازی‌های مقدماتی جام‌جهانی. روزهای علی دایی، خدادادعزیزی و مهدوی‌کیا و البته محمد مایلی‌کهن. تب...

رها فتاحی: آنچه امروز دلیل درجازدن ادبیات داستانی ماست شاید توجه بیش‌ازحد به ادبیات روشنفکری و حتی ادبیات متکی به تکنیک محض است به‌جای توجه به ادبیات حرفه‌ای. ادبیات...

کاوه فولادی‌نسب: داستان واقع‌گرا انواع و اقسام زیادی دارد؛ از واقع‌گرای اجتماعی گرفته تا واقع‌گرای انتقادی و واقع‌گرای جادویی و واقع‌گرای روانشناسی. اما حقیقت امر...

مجتبا پورمحسن: بعضی اتفاق‌ها جان می‌دهند برای خاطره‌شدن؛ خاطره در قالب معمولش. اما توی همین خاطره‌ها چیزهایی هست که می‌تواند نگاهت را عوض کند.

کاوه فولادی‌نسب: اصطلاح «جریان سیال ذهن» نخستین بار توسط ویلیام جیمز (۱۹۱۰ - ۱۸۴۲) در کتاب «اصول روان‌شناسی» (۱۸۹۰) مطرح شد. او تلاش می‌کرد تا ذهنیات و درونیات انسان را...

بهروز قزلباش: سعدی، چنان زبان شیرین و خیال دلکشی دارد که باید او را از نظر آراستگی و سلامت در زبان و بیان و سهل و ممتنع‌بودن در خیال و عمق و صمیمیت در معانی بلند، معشوق...

اسدالله امرایی: «شطرنج در برابر آینه» نوشته ماسیمو بونتمپلی با ترجمه ماندانا قهرمانلو منتشر شد. در این رمان، راوی داستان وارد دنیایی در آن‌سوی آینه می‌شود و با مهره‌های...

یوسف انصاری: سال ۸۳ بود که وارد فضای ادبی تبریز شدم. آن سال‌ها هنوز چندان خبری از انجمن‌های داستان‌نویسی در تبریز نبود. به‌جز چند داستان‌نویس، که از نسل ما نبودند، چندان...